Ouderwets gezellig: familievakantie in een bungalow

Al zo’n 20 jaar zijn ze graag geziene gasten op Camping Distelloo: de familie Langeveld uit Den Haag. Ouders Len en Charles hebben een vaste plek en ook hun zoon Arold is vaak te vinden in zijn ‘keet’. Die gezelligheid, de mooie herinneringen en het feit dat haar kinderen nog steeds met veel plezier meegaan, maakt dat hun dochter Heleen ook met regelmaat terugkeert naar ‘hun familiebos’ in Helvoirt. Al jaren huurt ze in de meivakantie samen met een bevriend gezin de 8‑persoons bungalow. Degene die vrij is, geniet er van de rust. Degene die moet werken of huiswerk heeft doet dat vanuit daar.

We zijn eigen­lijk de zigeu­ner­fa­mi­lie van Dis­tel­loo”, ver­telt ze lachend. “Mijn ouders komen hier al jaren. En van ‘naar opa en oma op de cam­ping’ werd het van­zelf onze eigen plek.” Hel­een – een vro­lij­ke, vlot­te ver­schij­ning – geniet zicht­baar van haar ver­blijf en de rust op de cam­ping. Zeker van­daag, want al haar ‘huis­ge­no­ten’ – man Bas, kin­de­ren Lena (15), Rieks (13) en Char­lot­te (7) en het bevrien­de gezin – zijn een dag­je naar de Efte­ling. We zijn met twee gezin­nen maar vaak met meer. De hele week dat we hier zijn, is het een zoe­te inval. Vriend­jes en vrien­din­ne­tjes van mijn kin­de­ren komen langs en blij­ven een nacht­je loge­ren, vrien­den komen een dag­je over. Gis­te­ren zaten we hier gezel­lig met 20 man te bar­be­cu­en in de bun­ga­low­tuin.”

Geen stad­se spel­re­gels en pube­ris­sues
Waar­om na al die jaren nog steeds naar Dis­tel­loo? “We over­we­gen wel eens om ergens anders heen te gaan. Een luxer park waar meer acti­vi­tei­ten zijn voor de kin­de­ren. Maar als ik het mijn kin­de­ren vraag, gaan ze het liefst hier­heen. Ze tel­len let­ter­lijk de nach­ten tot­dat we weer gaan. Dat is gezien hun leef­tijd toch wel heel bij­zon­der. Er is wei­nig, dat is het mooie van Dis­tel­loo. Kin­de­ren van alle leef­tij­den zoe­ken elkaar op en ver­ma­ken zich samen. Zelfs als je 15 bent sta je dan opeens op het spring­kus­sen of speel je ver­stop­per­tje in plaats van rond te han­gen in een game room of wifi-ruim­te. Er zijn geen ‘stad­se spel­re­gels’, geen pube­ris­sues. Je kunt alleen lek­ker bui­ten zijn en vies wor­den. Zo ver­ruk­ke­lijk ouder­wets. De kin­de­ren stap­pen ’s och­tends op hun fiets en gaan naar het veld. We zien ze pas weer als ze hon­ger heb­ben. Heer­lijk toch!”

IMG_8495
 Meer ver­ha­len van onze stam­gas­ten lees je hier.